Zo eindelijk op het eiland Samosir aangekomen. Ziet er vele malen beter uit dan de vaste wal van Sumatra, schoner en betere behuising.
We hebben een rondrit gemaakt over het eiland en zijn een hele hoop over de Batak stammen te weten gekomen. In een huis van nog geen 80m2 wonen 8 gezinnen met wel 30 personen. de oudste is ruim 80jaar en de jongste 2 maanden. Wat een donker en bedompt stinkend kot is dit. Voordat je binnenstapt stap je over de baarkruk naar binnen, want de vrouwen bevallen hier voor de deur. De vrouwen hier hebben een rode tong en rode tanden, bij navraag aan de gids bleek het hier te gaan om een verslaving van het kauwen op een blad waarop twee soorten kruiden wordt gesmeerd. Als je hierop kauwt dan wordt alles rood, het sap wordt lekker op de grond gekwat, wat je overal ziet liggen.
Dan maar een joint, geeft minder rotzooi.
Het hotel is sober en heeft achterstallig onderhoud, maar wordt gecompenseerd in de voeding, echt Indonesisch eten ZALIG. De tweede dag zijn we in een restaurantje gaan eten waarvan de eigenaars 's middags een bromfietsongeluk hadden gehad. De vrouw een hersenschudding en vermoedelijk een gebroken middenhandsbeentje, maar gewoon doorgaan want er moet geld binnenkomen. Geen verzekering en de schade aan de brommer, 3.000.000 Rupia dus ze was ons erg dankbaar dat wij daar kwamen eten. Haar man lag op bed met vermoedelijk een gebroken bekken en zijn linkerbal lag open. Geen verzekering dus niet naar het ziekenhuis.
Leuke cultuurdingen opgesnoven zoals hoe ze vroeger werden afgemaakt en een traditionele betak dans. Natuurlijk moest Joke meedansen en heeft Ruud alles op de film vastgelegd.
Morgenochtend moeten we al vroeg op pad om een rit van 285 km te maken, wat hier 7 uur kost, en natuurlijk pijn in je ribben en zitvlak. Maar hier meer over in de volgende blog.
zaterdag 6 februari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
TJONGE!! dat kun je je toch niet voorstellen he dat mensen zo moeten leven!
BeantwoordenVerwijderenGelukkig kunnen ze lekker eten maken :)
Moeders aan de dans, los met die heupen en handjes in de lucht ;) we zijn benieuwd naar de film.
Liefs Marco Bianca en Coen